Karanlık duvarlarda çalan saatler
Tik tak ruhumu kurcalar
Bir kapı açılır; süzülür içeriye rüzgar
Fısıldar arzularımı bana, kendi arzularının ayazında
Aralık kapıdan içeri bakınır bir gölge
Düşünür ne çalsam bu ruhtan diye
Gölgenin omzundan görür beni ay ışığı
Bakışlarını çevirir bana, bakar yüzüme
Işığıyla yakabilecek bir kıvılcım arar
Ta uzaklardan seslenir bana gece
İster beni boğmak derinliğinde
Benimle yaşarsın sen benimle varsın der bana
Sonra güneş doğar parmaklıklarımın ardında
Süzülür içimden dalga dalga
Ruhumu yansıtır duvarlara, gösterir bana resimlerimi
Kırık dökük boyalarımın kirli silik resimlerini…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder